سمینار با عنوان «معماری عصبی _ محاسباتی» در هفته پژوهش
در این سمینار به موضوع آلزایمر و تأثیر فضاهای معماری بر تجربه بیماران پرداخته شد و نشان داده شد که با بهرهگیری از معماری عصبی، فضاهای تطبیقی و فناوریهای هوشمند میتوان محیطهایی طراحی کرد که هرچند بیماری را درمان نمیکنند، اما اضطراب و رنج بیماران را کاهش میدهند.
به گزارش معاونت و پژوهش و فناوری، سمینار «معماری عصبی _ محاسباتی» با حضور دانشجویان و علاقهمندان روز سه شنبه ۹ دیماه ، به سخنرانی خانم فاطمه رستمی عضو هیات علمی دانشگاه ملی مهارت برگزار شد.
در این برنامه، به نقش محیطهای ساختهشده در کیفیت تجربه بیماران پرداخته شد و تأکید گردید که فضا میتواند آرامشبخش یا اضطرابزا باشد و معماری، از طریق نور، صدا، رنگ، مقیاس و ریتم، مستقیماً بر واکنشهای عصبی و روانی انسان اثر میگذارد.
در ادامه، مفاهیمی همچون «معماری عصبی» بهعنوان رویکردی مبتنی بر شناخت مغز، و «معماری تطبیقی» بهعنوان فضایی پویا و واکنشپذیر معرفی شد. همچنین کاربرد هوش مصنوعی، نوروفیدبک و ابزارهایی مانند EEG بهمنظور سنجش وضعیت ذهنی افراد و تطبیق هوشمند محیط با شرایط آنان مورد بررسی قرار گرفت. بر نقش نوردرمانی، موسیقی درمانی، صداهای طبیعت، باغدرمانی و ایجاد مسیرهای شفاف و قابلتشخیص برای بیماران آلزایمری نیز تأکید شد.
سخنران با اشاره به این واقعیت که آلزایمر درمان قطعی ندارد، بر این نکته پافشاری کرد که میتوان با برنامهریزی فضایی، بازطراحی محیطها و بهرهگیری از فناوری، رنج بیماران را کاهش داد و معماری را بهعنوان عضو مکمل تیم درمان وارد عمل کرد. در جمعبندی، معماری آینده بهمثابه طراح «تجربه ادراکی و عصبی» معرفی شد؛ معماریای واکنشپذیر، همدل با روان انسان و در پیوند با پزشکی، که با الهام آگاهانه از الگوهای طبیعی و کهن، محیطی امنتر و انسانیتر برای بیماران فراهم میآورد.